- عليهما السّلام - است كه خروج كرده است تا آن كه مردم به او شك نياورند و بدانند كه دجّال و شيطان نيست ، و در آن وقت حضرت صاحب الامر - عليه السلام - در ميان ايشان باشد . پس چون معرفت حضرت امام حسين - عليه السلام در دلهاى مؤمنان قرار گيرد حضرت قائم - عليه السلام از دنيا رحلت نمايد و حضرت امام حسين - عليه السلام - او را غسل دهد و كفن كند و حنوط نمايد و نماز كند و در لحد گذارد ، زيرا كه امام را به غير از امام ديگرى غسل نمىدهد و نماز نمىكند بر او « 58 » . و به روايت ديگر وارد شده است كه حضرت امام حسين - عليه السلام - بعد از حضرت صاحب الامر - عليه السلام - سيصد و نه سال پادشاهى جميع روى زمين خواهد كرد ، پس چون مدّت آن حضرت تمام شود حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - ظاهر شود و نوبت پادشاهى آن حضرت باشد . و در اخبار بسيار از حضرت ابى عبد الله جعفر بن محمد الصادق - عليهما السلام - منقول است كه بريد عجلى از آن حضرت پرسيد كه اسماعيل كه خدا در قرآن مجيد او را به صادق الوعد وصف نموده ، آيا اسماعيل پسر ابراهيم است ؟ حضرت فرمود كه نه ، بلكه اسماعيل فرزند حزقيل است . حق تعالى او را بر جماعتى مبعوث گردانيد ، پس او را تكذيب كردند پوست سر و رويش را كندند ، آنگاه خدا بر ايشان غضب كرد و سطاطائيل ملك عذاب را فرستاد تا به نزد آن پيغمبر عالى مقدار آمد و گفت خدا مرا فرستاده است كه اگرخواهى قوم تو را عذاب كنم به انواع عذابها . اسماعيل گفت كه مرا به عذاب ايشان حاجت نيست . خدا وحى كرد به او كه چه حاجت دارى ؟ حاجت خود را عرض كن . حضرت اسماعيل گفت پروردگارا ، تو پيمان از ما پيغمبران گرفتى براى خود به پروردگارى و براى محمّد - صلى اللّه عليه و آله - به پيغمبرى و براى اوصياى او به ولايت و امامت ، و خبر دادى خلقت را به آنچه ستمكاران آن امت با حسين بن على - عليهما السّلام جگر گوشه آن پيغمبر - صلى الله عليه و آله - بعد از او خواهند كرد و وعده داده‌اى حسين - عليه السلام - را كه او را به

--> ( 58 ) . بحار الانوار 53 / 94 از اصول كافى .